. :+:+: Just the way I am :+:+: .

พักจากการเก็บห้องมาอัพบล็อกซะหน่อย

อายสภาพห้องในเอนทรี่ก่อนเหมือนกัน อิอิ

(แล้วตกลงจะเสร็จมั้ยเนี่ย? เก็บมาอาทิตย์นึงแล้ว)

ที่เก็บไม่เสร็จซะทีก็เพราะว่ามัวแต่รำลึกความหลังอยู่กับอัลบั้มรูปเก่าๆ ไดอารี่เล่มเก่าๆ จดหมาย ตั๋วหนัง สมุดสะสมใบเสร็จ ฯลฯ

แต่ก็ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะค่ะ เพราะยัดพวกนี้ลงกล่องไปหมดแล้ว

เหลือแค่เก็บกวาดทำความสะอาดนิดหน่อย ก็ย้ายกลับบ้านได้ซะที

พูดถึงสมุดสะสมตั๋วหนังแล้วก็ขำตัวเอง

หนังเรื่องแรกที่ดูด้วยกันคือเรื่อง "ซีอุย" ค่ะ

แถมยังไปดูโรงหนังเก่า แบบที่ตั๋วเป็นกระดาษบางๆสีชมพูด้วยค่ะ

เสียดายที่ตั๋วใบนั้นหายไปแล้ว

ตั๋วเรื่องแรกที่มีในสมุดเล่มนี้เลยเป็นเรื่อง Blade 3 เมื่อปลายปี 2004 ค่ะ

อืม... ดูหนังแต่ละเรื่อง โรแมนติกกันมากๆ อิอิ

เสียดายที่สมุดเต็ม เลยหยุดเอาตั๋วมาแปะตั้งแต่ปี 2007 แล้ว เรื่องสุดท้ายเป็น แรททาทูอี้ค่ะ

ดูตั๋วหนังแล้วก็ตลกดีนะ

คือตั๋วหนังของขอนแก่นเนี่ย เค้าจะพิมพ์ชื่อหนังเป็นชื่อภาษาไทยค่ะ

บางเรื่องก็คิดตั้งนานว่ามันคือเรื่องอะไร

ลองทายกันดูนะคะ

บิน รัก บันลือโลก

พ่อตาแสบป่วนบ้านเขยซ่าส์

คนพิฆาตผี

พ่อสื่อเฟี้ยว เดี๋ยวจัดให้

ปฏิบัติการพี่เลี้ยงพันธุ์ดุ

มหาศึก กู้แผ่นดิน

รวมพลังประจัญบาน

รหัสลับระทึกโลก

เพนกวิ้นกลมปุ๊ก ลุกขึ้นมาเต้น <-------- 555 ขำ

ฯลฯ

หลังๆมา ที่รักเปลี่ยนงาน ได้เข้าออฟฟิซที่กรุงเทพบ่อยขึ้น

เลยพลอยได้ตามเข้ามาดูหนังซาวแทร็คกับเค้าบ้าง

เดี๋ยวนี้พอมีเรื่องที่อยากดู ก็จะรอสิ้นเดือนเข้ากรุงเทพมาดูเอาค่ะ

ไม่รู้เมื่อไรขอนแก่นจะมีโรงหนังซาวแทร็คฉายบ้างนะ

เอ... ว่าแต่ มีใครทำสมุดสะสมใบเสร็จกับตั๋วหนังเหมือนกันบ้างไหมคะเนี่ย??

สงสัยเมื่อก่อนจะว่างจัด...

แอบเสียดายอยู่ลึกๆเหมือนกัน ที่ความรู้สึกละเอียดอ่อนแบบเด็กๆของเราเมื่อก่อนนี้ มันชักหายไปซะแล้ว

นี่เหรอคือการโตเป็นผู้ใหญ่... พอมีงานต้องรับผิดชอบมากขึ้น อยู่กับความจริงมากขึ้น ก็ชักจะลืมๆตัวเองสมัยก่อนไปบ้างเหมือนกัน

ถึงจะดีใจกับความเป็นผู้ใหญ่ และหัวใจที่เข้มแข็งขึ้น

แต่บางทีก็อยากจะใจลอย สนใจนู่นนี่ จินตนาการเพ้อฝันไปคนเดียวอยู่บ้างเหมือนกันนะ

พออ่านไดอารีเก่าๆของตัวเองแล้ว ก็เลยมานั่งเปิดบล็อกเก่าๆอ่านอีกสักหน่อย

เมื่อวานเห็นบล็อกคุณแพนด้าญี่ปุ่นเอา stats มาให้ดู ก็เลยดูของตัวเองบ้าง

ไม่น่าเชื่อเลยว่าอยู่กับเอ็กทีนมาจะครบ 4 ปีเต็มเดือนหน้านี้แล้ว

เร็วจังเลยเนอะ

บล็อกข้างบ้านหลายๆคนก็ตามอ่านกันมาตั้งแต่สมัยแรกๆจนถึงเดี๋ยวนี้ ขอบคุณมากเลยนะคะ

บางครั้งบางคราวที่เจออะไรแย่ๆมา กำลังใจจากพี่ๆน้องๆข้างๆบล็อกก็ช่วยได้เยอะทีเดียว

บางคนก็ห่างหายกันไปบ้าง

วันนี้ลองไล่ๆเปิดดูใน Favorites

หลายคนหยุดเขียนบล็อกไปนานเหมือนกัน

ยังคิดถึงทุกๆคนเลย หวังว่าจะมาส่งข่าวคราวกันบ้างนะคะ

เตยเองก็เคยหายไปเกือบปีแน่ะ กลับมาก็ยังมีคนมาเยี่ยมบ้านอยู่เรื่อยๆ ดีใจจังที่ยังไม่ลืมกัน

สำหรับใครเพิ่งมีโอกาสได้ทักทาย ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

แล้วจะตามไปเยี่ยมบ้านบ่อยๆจ้า