29 กันยายน 2548
5 ทุ่ม 3 นาที
บนเตียงที่กลายเป็นโต๊ะคอมพิวเตอร์ไปชั่วคราว
วันนี้ตั้งนาฬิกาปลุก 6 โมงเช้า
แต่เอาเข้าจริง กว่าจะลุกก็ปาเข้าไปเจ็ดโมง
ตื่นปุ๊บก็ตาลีตาเหลือกหยิบชีทที่ยังอ่านไม่จบอีก 4-5 ชีทมาท่องแบบลวกๆ
เป็นอะไรที่ ลวกๆ จริงๆเลยสอบครั้งนี้
แต่เอาเถอะ มีความสุข ^-^
เมื่อวานนี้ที่รักมีกำหนดการว่าจะไปงานแต่งงานอาจารย์โอ๋
แต่พอตอนเช้าแม่โทรมาบอกว่าคุณย่าเข้าโรงพยาบาล อาการหนัก
ที่รักก็เลยต้องรีบกลับบ้าน เพราะแม่บอกว่า
รอที่รักกลับไปบอกลาคุณย่าก่อน ถึงจะถอดเครื่องช่วยหายใจออก
แต่เนื่องด้วยความกะทันหัน ที่รักก็เลยต้องรอเอาตั๋วรถ เอาอะไรๆฝากพี่นิ่มไปงาน
ตอนเที่ยงที่รักเลยแว้บงาน ก็กินข้าว แล้วแวะกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตอนนั้นรู้สึกว่าพี่โน้ตพี่สาวที่รักโทรมา
พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จลงมาข้างล่างก็เจอที่รักทำหน้าเศร้าๆ
พูดไปพูดมาที่รักก็ร้องไห้ซะงั้น
ตอนนั้นก็ด้วยความตกใจ ก็เลยเอามือบีบๆแก้มที่รักแล้วก็บอกว่า "โอ๋ๆ อย่าร้องเลย"
กลับมาคิดถึงแล้วเศร้าจังแฮะ แค่จะปลอบที่รักยังทำไม่เป็นเลย เฮ้อ..
ตอนแรกพอพี่นิ่มรู้ว่าที่รักไปงานแต่งด้วยไม่ได้ พี่นิ่มเกือบจะไม่ไป
กว่าที่รักจะเกลี้ยกล่อมพี่นิ่มได้แน่ะ
พอตอนเย็นพี่นิ่มมาถึง ก็เลยต้องพาพี่นิ่มไปเลือกดูชุดไปงานกัน
ตอนที่ที่รักชวนว่า "ไปด้วยกันมั้ย" ตอนนั้นดีใจแทบแย่
คิดว่าที่รักไม่อยากให้ไปด้วยซะอีก
ไปกับพี่นิ่มก็ดี สบายใจดี เป็นเพื่อนที่รักที่ชอบมากที่สุดแล้ว
ตอนที่พี่นิ่มไปหาสร้อยที่เข้าชุดกับกะโปรง
ตอนนั้นเห็นมีเส้นนึงน่ารักดี จี้เป็นรูปหัวใจสองอันคล้องกันด้วย
ก็เลยชี้ให้พี่นิ่มดู ที่รักก็บอกว่า อืมน่ารักดี เข้าคอนเส็ปส์งานแต่งด้วยนะ
เราสองคนนี่ชอบอะไรเหมือนๆกันตลอดเลยเนอะที่รักเนอะ
ไม่รู้ที่รักเห็นแล้วคิดว่าอยากจะซื้อให้บ้างรึเปล่า
ฮือๆ สงสัยจะหวังมากเกินไป ฮะๆ
เมื่อวานนี้กว่าจะกลับถึงหอก็เกือบสามทุ่ม
พอถึงปุ๊บ ที่รักก็รีบไปส่ง เพราะต้องรีบไปขึ้นรถ
ที่จริงแล้วอยากจะอ้อนซักหน่อย แต่กลัวที่รักกลับบ้านไม่ทัน
ตอนที่รอรถอยู่ที่รักก็โทรมาหา
ก็เลยบอกไปว่า "ขอโทษนะที่ไม่ค่อยได้ช่วยทำให้สบายใจขึ้นเลย"
แต่ที่รักก็บอกว่า "นี่ก็ช่วยมากแล้ว จริงๆนะ"
นึกแล้วเชียวว่าที่รักต้องพูดแบบนี้
เมื่อคืนนี้ที่รักคงไปถึงบ้านประมาณตีหนึ่งตีสอง
ก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เพราะว่าไม่อยากโทรไปรบกวนเท่าไรด้วย
วันนี้หลังจากลุกขึ้นมาอ่านหนังสืออย่างลวกๆ
ก็อาบน้ำแต่งตัวไปสอบ Pathology
วิชาที่ตอนสอบมิดเทอมทำคะแนนได้ที่ 3 จากท้ายสุด (ฮือๆ)
ก็คิดว่าอ่านว้เยอะอยู่นา แต่พอถึงตอนทำก็ทำไม่ได้อีกละ
แถมวันนี้ทำเสร็จเร็ว แต่ไม่อยากออกก่อน(อีกแล้ว)
เลยฟุบแล้วเผลอหลับยาวซะงั้น
พอออกมาจากห้องสอบ เพื่อนประนามใหญ่เลยว่าทำไมไม่ยอมออก มัวแต่นอนอยู่ได้
อะนะ ไม่เข้าใจเลยจริงๆพวกนี้
ถ้าคนที่เคยออกคนแรกๆตลอดไม่ออกจากห้องสอบ
พวกนี้ก็จะไม่ยอมออกจากห้องสอบซักที
แล้วยังจะมาว่าเราอีก พวกแกเป็นอะไรกันเนี่ย ??
วันนี้พอสอบเสร็จก็แวะไปเอารถที่รักมาใช้
แวะให้อาหารลูกๆของเราด้วย (ลืมไม่ได้เด็ดขาด ลูกรักของปะป๊า)
แล้วก็เลยขโมยน้องคอมแพ็คของที่รักมาเล่นเกมด้วยเลย ฮะๆ
พอกลับมาถึงบ้านก็หลับเลย
ช่วงนี้นอนบ่อยมากๆๆๆๆๆ นอนนานด้วย
ที่รักแซวตลอดว่าเป็นโรคเหงาหลับรึป่าว โดนแมลงวันซีซี่กัดแหงๆ
ตื่นมาตอนบ่ายๆ เหงาๆ เลยโทรไป
แต่ที่รักไม่รับโทรศัพท์ ก็เลยเมสเซจไปหาแทน
แล้วก็ขึ้นมาต่ออินเตอร์เน็ตเล่น
พอเปิดกระเป๋าน้องคอมแพ็คก็เจอที่ชาร์จโทรศัพท์ของที่รัก
อ้าว.. ชั้นว่าแล้วไงว่าต้องลืมแหงๆ ทำไงล่ะทีนี้ ดูว่ากลับบ้านครั้งนี้จะหลายวันด้วย
พอลองโทรไป ก็ "ไม่มีสัญญานตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก" ซะแล้ว
วันนี้ก็เลยหาอะไรทำให้ตัวเองไม่เหงา
เอาไดอารีเก่าๆมาเปิดอ่าน คิดถึงเมื่อก่อน
ทั้งๆที่ก็เพิ่งไม่นานเอง แต่เหมือนมันนานมากแล้วเนอะเรื่องของเรา
วันนี้ก็เลยวุ่นๆกับการเปิดบล็อค แต่งธีม เอาไว้อวดตอนที่รักกลับมา
ทำไปทำมาเริ่มเหนื่อยๆ สักหกโมงเย็นก็นอนหลับไปอีก
ตื่นมาเกือบๆห้าทุ่ม ลองโทรหาที่รัก อ้าวติดแล้ว!!
: เป็นไงบ้างคะ
: อืม ก็เหนื่อยๆ ร้องห่มร้องไห้ตามเรื่องตามราว: :): เออ พอดีโทรศัพท์มันแบตหมดน่ะ: อ๋อใช่ ลืมที่ชาร์จไว้โทรศัพท์นิ: อืม ก็เลยไปยืมเค้ามา เพิ่งได้มาชาร์จนี่ล่ะ: ตอนนี้อยู่บ้านแล้วเหรอ: จ้ะ กินยาแล้ว จะนอนแล้วล่ะ: อืม คิดถึงนะ: จ้า เออวันนี้แอบไปเล่นเกมมาด้วยล่ะตอนบ่ายๆ: ง่ะ มีร้านเกมด้วยเหรอ ว้าว พัฒนาแล้วๆ: ใช่ๆเร็วกว่า csk อีก เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าจะเล่นเดี๋ยวโทรไปบอกนะ มีสอบรึเปล่า: ไม่มีแล้วจ้ะ มีอีกทีวันจันทร์ เออวันนี้ทำข้อสอบไม่ได้เลย ยากมากกก: สมน้ำหน้า ฮะๆ เออ ให้อาหารปลารึยัง??: อะนะ ให้แล้วจ้า จะลืมลูกรักของตัวเองได้ไง .. ไปพักผ่อนซะไป: จ้า ร้องไห้มากๆก็ปวดหัว ปวดตางี้เองเนอะ: ฮะๆ ฝันดีนะจ๊ะที่รัก
ว่าไปแล้วก็ง่วงๆเหมือนกันนะ โรคเหงาหลับกำเริบอีกละ
เดี๋ยวไปนอนมั่งดีกว่า
วันนี้ก็รักเหมือนเดิมนะคะ
PS-- ยินดีกะอาจารย์โอ๋ด้วยนะค๊า เป็นฝั่งเป็นฝามีความสุขไปซะแล้ว ฮิๆ
